Blog

ZELF-COMPASSIE, niks softs aan!

zelfcompassie-niks-softs-aan

Als mindfulness en mindful zelfcompassie trainer kom ik regelmatig de misvattingen tegen die men heeft over  ZELF-COMPASSIE. Dat ligt aan het woord. Ik heb datzelfde ook gehad, en velen die de training doen, merken het ook.  Als compassietrainers onderling hebben we uitgebreid gesproken over andere woorden die we zouden kunnen gebruiken, maar geen een dekt de lading. Wat lijkt erop? Vriendelijkheid, mildheid, weten wat je nodig hebt…. het worden verdunningen of omschrijvingen.
Mijn conclusie is het woord gewoon te blijven gebruiken zodat het meer inburgert en de oude lading er vanaf gaat door er meer over te berichten in de media.

Ik begin er maar meteen mee;-)

Het beeld wat nu heerst is dat het soft is, een vorm van zelfmedelijden en egoïsme, datalles goed is en dat het ervoor zorgt dat je nergens meer toe komt.
Het tegenovergestelde is echter waar!

Wat is het wel? 
Zelf-Compassie zorgt dat je eerlijk naar jezelf gaat kijken, maar op een vriendelijke manier. Allereerst kijken we niet makkelijk en niet graag naar onze minder mooie kanten, dus dat vergt MOED. Daarmee hebben we soft getackeld…
Doordat je eerlijk naar jezelf gaat kijken en niet door de gekleurde bril van alle verhalen die we om ons heen weven, zien we de realiteit en kunnen we beter onze richting bepalen, onze stappen zetten. Niks zelfmedelijden dus… En doordat we onsrealiseren dat wij niet de enige zijn die af en toe worstelen, is er meer ruimte voor de ander en zijn we eerder geneigd tot het sluiten van compromissen.
Zelf-Compassie maakt dat we zien wat goed voor ons is, en niet alles wat we willen is even goed voor ons. Een metafoor, als een kindje al een paar ijsjes op heeft op een dagje naar een pretpark, en ze wil er nog een, dan zal een verstandige moeder haar dit ijsje niet geven. Niet alles is goed dus! Wel ontdek je hoe je daar vriendelijk mee om kunt gaan.
En de mythe dat zelf-compassie demotiveert slaat echt helemaal nergens op. ZELF-KRITIEK IS EEN STERKERE DEMOTIVATOR! Want als we iets fout doen, en het voelt als falen, we krijgen ervoor op ons kop, dan zullen we het niet snel nog een keer doen. MET ZELF-COMPASSIE leer je je ervaringen zien als ervaringen waar je van leert, en makkelijker nog een keer een poging wagen.
Onderzoek heeft inmiddels aangetoond wat de positieve effecten zijn, zoals verminderde aanwezigheid van depressie, angstige gevoelens, stress, schaamte, een negatief lichaamsbeeld. Daartegenover staat een grotere aanwezigheid van geluk, tevredenheid, optimisme en fysieke gezondheid.

In de media komt het langzaamaan ook meer voor, ik hoorde enige tijd geleden op radio 2 een dj oproep doen voor meer compassie en Marianne Thieme had het afgelopen week in de beschouwingen ook over meer compassie in de samenleving.

Professor Kristin Neff heeft haar levenswerk gemaakt van onderzoek naar zelf-compassie. Haar boek ‘Zelf-compassie’ is een hit.
Chris Germer, klinisch psycholoog, heeft het boek geschreven ‘Mindfulness en Zelf-Compassie’, wat op dit moment ook goed wordt verkocht.
Samen met Chris Germer heeft Kristin Neff er een trainingsprogramma voor geschreven wat Mindful Self-Compassion (MSC) heet.Dit wordt sinds 2014 in Europa en de rest van de wereld uitgerold. Een verdieping van de mindfulness trainingen die we allemaal kennen. Een prachtige ontwikkeling. Ik zie als compassietrainer inmiddels de positieve effecten ervan van mijn deelnemers.

De wetenschapsmonnik en wetenschapper Matthieu Ricard heeft er een dik boek over geschreven ‘Altruïsme’ .

Allemaal ook interessant voor  (grote) bedrijven. Zelf-compassie lijkt een individueel ding te zijn, maar in het grote geheel van samenwerking is het welbevinden van het individu zeer van belang. Een gezonde en tevreden medewerker heeft een lager ziekteverzuim en presteert beter…
Artsen zijn erbij gebaat omdat ze onder hoge druk moeten presteren, en met mindfulness en zelf-compassie zichzelf makkelijker kunnen ‘ondersteunen’.

De tijdgeest is ernaar. De drukke en hectische maatschappij kan wel wat compassie gebruiken. Als we leren wat vriendelijker naar onszelf te zijn, kunnen we ook meer ruimte geven aan anderen.

Ik probeer mijn steentje bij te dragen, en hoop dat de rimpels ver doorgaan…..

Kwetsbaarheid levert zoveel op

kwetsbaarheid-levert-zoveel-op

Kwetsbaarheid levert zoveel op, wat schrijf ik daar nou op? … Ja, zo voel ik me wel. Veel veranderingen, eind van de koude periode buiten, en net een supervisie-traject afgesloten. Allemaal dingen die mij door elkaar schudden, die zorgen dat ik niet rustig achterover blijf leunen.

Soms zou ik dat zo graag doen, achterover leunen. Want ik ben best wel lui. Zou makkelijk kunnen wennen aan geen werk. En dat durf ik zomaar te schrijven, workaholic die ik eigenlijk ben.

Nu ben ik eigen baas, en dat is de strengste die er is. Die geeft me niet gemakkelijk vrije dagen, en zegt niet ‘ach, je werkt vanavond ook al, dan neem je vanmiddag toch lekker vrij’. Nee, die wil dat er structuur is en ziet altijd nog wel een ander klusje… die probeert me een schuldgevoel te bezorgen als ik eens niks doe of niet erg productief ben. Terwijl die baas dus heel goed weet dat ik wel graag af en toe niks zou doen, geeft ze me toch niet die gelegenheid.

Met wie moet ik eens gaan praten?

En nu wil het geval dat ik vandaag mijn supervisie-traject heb afgerond van de mindfulness. Dat heb ik nodig voor mijn categorie 1-predicaat, dus het was verplicht, maar man, wat is dát waardevol geweest. Ik ben me er daar heel erg van bewust geweest dat ik open wilde staan voor wat er gebeurde, steeds weer, op ieder moment. En dat is eng hoor, iemand die over je schouder meekijkt hoe jij het doet, trainingen geven, en nog lastiger, de inquiry…. Daarin voelde ik me echt kwetsbaar. Maar niet zwak, dat is wat anders. En deze laatste keer hadden we het ook over de innerlijke criticus. Dat het misschien helpt deze wat anders te noemen, omdat ‘innerlijke criticus’ heel stevig staat. En het beeld komt in me op van juffrouw Ooievaar uit de Fabeltjeskrant, en daar moet ik van grinniken. Tuttuttuttut hoor ik in mijn hoofd, en meteen voelt het anders. Ja, zo voel ik me wel, een druk baasje. Goeie tip, bedankt Ingrid!

Ik besefte weer eens dat het moed kost om me kwetsbaar op te stellen. Dat ik die moed dus heb. Dat wist ik al wel, maar soms zakt zo’n besef wat weg. En ook besefte ik dat dat de enige houding is waarin ik iets kan leren. Want als ik me vantevoren al pantser, dan kan er niks meer doorheen.

En nu ben ik dankbaar voor het feit dat ik dat toch maar heb gedaan. Ik geef mezelf een schouderklopje en sta mezelf toe om even niks te hoeven. Even lekker achterover leunen … de wereld ligt voor me open.

Zoals de Ieren zeggen: May the road rise to meet you 

I HAVE A DREAM

i-have-a-dream-foto

 

 

 

 

Wat zou er gebeuren als we eens met zijn allen afspreken:
-te stoppen met vechten;
-naar elkaar te luisteren;
-vriendelijk naar onszelf te leren zijn (ook al heeft het leven ons daartoe niet zo goed uitgerust in het verleden);
-daardoor ook beter uitgerust worden om vriendelijk voor de ander te zijn;
-de overeenkomsten te zoeken in de soort wat zich MENS noemt, in plaats van ons te focussen op de verschillen;
-ons niet op te laten jutten door politici die de tegenstellingen juist opzoeken, waardoor ze de zaak alleen maar erger maken…

Charter for Compassion, een organisatie die ijvert voor vrede, somt het op:
Gisteren 50 slachtoffers in Orlando, Florida;
Totnutoe in Juni zijn er 68 aanvallen geweest in Israel, Afghanistan, Bangladesh, Irak, Libië, Mali, Niger, Nigerie, Somalië and Syrië;
En dit jaar, 2016, tellen we al Zeshonderdzeventig (670) terroristische aanvallen.

Ik merk dat ik zucht, het maakt me verdrietig, het lijkt zo uitzichtloos hier iets aan te willen doen. Omdat het zo groot is, zo wijdverbreid. Steeds meer politici die navelstaren en regeren vanuit angst. Steeds meer mensen die van daaruit reageren en gaan roepen, schelden, vechten…. Maar dat is het juist!

WAAR JE AANDACHT AAN GEEFT, GROEIT!

DAT IS DE NEGATIEVE SPIRAAL

Als we acteren vanuit de emotie angst, verliezen we het overzicht, komen we in een tunnelvisie terecht, en kunnen we niet vanuit helderheid van geest zien wat we vervolgens het beste kunnen doen.
Ook ik voel die negatieve energie trekken, want gebeurtenissen zoals boven opgesomd roepen angst op, en de intuïtieve behoefte om meteen te zorgen voor onze veiligheid. Maar hoe doe ik dat? Ik merk dat het mij helpt erop te reflecteren wat het in mij doet, de werking van mijn geest leren begrijpen zodat ik er beter gebruik van kan maken. Ik doe dat door meditatie en contemplatie. Zo ontdekt ieder die zichzelf wil ontwikkelen wat voor hem of haar werkt.

DAT IS DE POSITIEVE SPIRAAL

Daarom wil ik mijn koers explicieter uitdragen.  Ik kan het verschil maken op individueel niveau, bij mezelf, want daarop kan ik invloed uitoefenen. Ook jij kunt daar het verschil gaan maken. En zo kunnen we een inspiratie zijn voor anderen, die daardoor moed kunnen vatten en ook keuzes durven maken die duurzaam zijn en voor verbinding zorgen.
Hoe klein ook, als we niks doen, vanuit een soort passief fatalistisch gevoel dat het toch allemaal niet helpt, dan gaat de wet van ‘een fulfilling prophecy’ werken, dan gebeurt er precies waar we bang voor zijn.
Doorzettingsvermogen en successen ontstaan niet in goede tijden. Zij ontstaan tijdens beproevingen.
Mahatma Gandhi zei eens, ‘een kleine groep vastberaden geesten die voortgestuwd worden door onblusbaar geloof in hun missie, kunnen de loop van de geschiedenis veranderen’.

EEN HEEL VEEL INDIVIDUEN VORMEN EEN ENORME MACHT!

We zijn niet alleen, velen gingen ons voor, hieronder een greep:
Ghandi, Krishnamurti, Moeder Teresa, Nelson Mandela, Dalai Lama, Franciscus van Assisi, Paus Franciscus, John Lennon, Malala Yousafzay, Bertha von Suttner, Alfred Hermann Fried, Rosa Luxemburg, Lucie Aubrac, Paul d’Estournelles de Constant, Henriette Bie Lorentzen,  Eliza Branco, Pierre Ceresole, Máiread Korrigan-Maguire, Élie Ducommun, Dror Feiler, Andrea Gaggero, Leymah Roberta Gbowee, Izzeldin Abuelaish, Elizabeth Molteno, Ernesto Teodoro Moneta, Martin Luther King, Boniface Mwangi, Arndt Pekurinen, Nina Vasilevna Popova, Samuel Ruiz García, Teesta Betalvad, Simone Susskind, Kamiel Vanhole, Tsutomu Yamaguchi, Daoud Nassar, Pascal Mugaruka, Concepcion ‘Conchita’ Picciotto, Malik Jalal, Yonatan Shapiro, Kees Koning, Denis Mukwege, Daniel Kerrigan, Mouaz El-Khatib, Muhammad Ali, Jeremy Gilley, Fadi Hallisso, Hashem al- Azzeh, Garry Davis, Uri Avnery, Kazuaki Tanahashi, Bernie Glassman, Sienie Strikwerda, Mariëtte Moors, Thomas Merton, Hans Matheeuwsen, Susan van der Hijden, Reem al-Assil, Bart de Ligt, Ludwig Appeltant, Ewald Lienen, Sari Nusseibeh, Rachel Corrie, Kailash Satyarthi, Ellen Johnson-Sirleaf, Leyman Gbowee, Tawakul Karman, Oscar Arias Sánchez, Noa, Max van der Stoel, etccccc……………